Blogs 

Voel je vrij om een reactie achter te laten onderaan de pagina. 

Opvoeden

 

Ken jij dat ook? Je kind doet iets en, oooh een heel scala aan situaties trekt aan je voorbij. Al die herinneringen van toen jij een kind, tiener of puber was. Ontzettend pijnlijk en confronterend. En het enige dat je wenst is dat zij niet hetzelfde hoeven mee te maken als jij. Of, dat zij niet dezelfde fouten begaan als jij. 

 

Dagelijks spreek ik ouders. En vrijwel alle ouders willen hetzelfde. Namelijk het beste voor hun kind en ze behoeden voor dezelfde fouten als die zij hebben gemaakt. En dat is natuurlijk prachtig! Het is een teken van jouw liefde voor je kind(eren). Je wilt ze beschermen, je wilt ze alles geven wat je in je hebt om ze een gelukkig leven te geven en bovenal wil je niet dat zij dezelfde pijnen zullen ervaren als die jij hebt ervaren in jouw jeugd.

 

Wanneer je je nog niet bewust bent van het effect van deze jeugdpijnen, laten je kinderen je zien waar jouw heling zit, mede door hun gedrag. De angsten die je draagt verbergen de pijnen uit je jeugd. En zo wordt jouw kind ineens geconfronteerd met jouw pijnen en krijgt het misschien de schuld van dingen die er (nog) niet eens zijn. Behalve dat jouw kind niet werkelijk wordt gezien in wat hij of zij nodig heeft, wordt hij ook niet gezien voor wie hij in werkelijkheid is. Een deel van wie hij is, wordt verward met dat deel van jezelf. Kun je je voorstellen dat dit grote gevolgen heeft voor je opgroeiende kind?

Sommige ouders lopen structureel tegen moeilijkheden aan in de opvoeding en vragen zich af hoe zij het gedrag van hun kind kunnen veranderen.

Ik nodig je uit om samen met mij te kijken hoe we jouw jeugdpijnen kunnen ombuigen naar een prettige manier van opvoeden van je kind.

 

Tijd

 

Oh ik herken het zo. Druk, druk, druk. Geen tijd.

Als je jaren geleden aan mij had gevraagd; ‘hoe gaat het?’, dan had ik het altijd zo druk. Natuurlijk kan het hebben van een gezin, een baan, hobby’s, sporten en een sociaal leven druk zijn. Maar zelfs al had ik het niet echt druk. Dan nog ervaarde ik de dagen als ‘druk’. Ik zat eerder gevangen in de ‘ik heb het zo druk’- gedachten, dan dat ik het daadwerkelijk druk had.

En met die gedachten ontwikkelde een gevoel. Een eindeloze lijst van huishoudelijke taken die ik gedaan moest hebben, een druk sociaal leven en ik moest natuurlijk een leuke moeder zijn. Dat gevoel, van het druk-hebben, gaf mij stress. Waardoor ik mij nog meer opgejaagd voelde en wat resulteerde in een snel geprikkeld persoon.

 

We weten allemaal dat stress ongezond is. Toch vinden de meeste van ons ‘het druk hebben’ of haasten heel normaal. Het is een soort levensstandaard geworden, van alles dat we moeten doen, al die ballen die we hoog moeten houden. Dat betekent dat we gewend zijn geraakt om dagelijks stress te ervaren. Ons lichaam en onze geest leven voortdurend onder stress. Wanneer er voldoende ontspannings- en oplaadmomenten zijn, kunnen we dit goed compenseren of zelfs stress afvoeren. Alleen heel vaak is hier geen tijd voor in ons drukke dagelijkse programma.

 

Maar tijd is relatief. Toch? Naar mijn mening geldt dat voor onze tijdsbeleving zeker. Soms lijkt een maand eeuwig te duren en soms vliegen de jaren aan ons voorbij. Neem nu een bezoek aan de tandarts, dokter of iets waar je tegenop ziet. Je zit in de wachtkamer te wachten, de minuten voelen aan als uren. Maar dan spendeer je tijd met een geliefde, vriend(in) of familie, iets dat je leuk vindt om te doen en de uren vliegen voorbij.

 

Niemand weet hoeveel tijd ons is gegeven. Aan sommige van ons wordt een prognose verteld, ‘u heeft nog een jaar/paar maanden of slechts weken te leven.’ Sommige gaan de deur uit en komen nooit meer thuis.

Uiteindelijk weet niemand wanneer onze tijd is verstreken, het laatste uur heeft geslagen.

Het kan vandaag, morgen, over een jaar of heel leven. Niemand weet wat ons wordt gegeven en toch leven we alsof we het eeuwige leven hebben. We spenderen tijd aan onzin dingen, maken ons druk om onbenullige zaken.

Of spendeer jij de tijd met de baan en/of de liefde van je leven? Het gezin van je dromen? Of in je hoofd, alleen maar druk doen en blijven dromen? Niet in het NU, maar in het verleden of de verre toekomst? Altijd maar druk, alsmaar zoeken, al de tijd alleen maar in je hoofd. Aan het bedenken hoe iets zou moeten? Het geluk ver buiten je leggend, terwijl het daar is, vlak onder je neus.

We zijn hier tijdelijk, heel cliché, je weet niet hoeveel tijd je wordt gegeven. Heb jij je tijd dan goed besteedt? Met wie breng je jouw tijd door? En hoe ben je in contact samen met de ander?

En wanneer je een tweede kans zou worden gegeven? Nog een extra tijd hier te mogen zijn. Hoe ga je daar dan mee om? Zet je alles op alles om oude ongezonde gewoontes te doorbreken? Leef je vanuit ‘zelf verantwoordelijk zijn voor het vervullen van jouw eigen behoeftes’ of leef je onbewust voort? Over je eigen grenzen doordendert. Of zorg je voor jezelf? Spendeer je jouw tijd wijs, doe je de dingen die jouw hart laten zingen? Leef je VOLUIT?

 

We hebben alleen NU. Elk moment van de dag kun je er voor kiezen om in het NU te zijn. Los van welke tijd dan ook. In het NU is geen tijd. Alleen de beleving of ervaring.

Ben je volledig aanwezig in het nu? Ga je op in het moment? Dan ben je los van tijd.

Bevrijd.

 

 

Vormen

Waar denk jij aan bij het woord vormen?

Waarom is het zo belangrijk om in te zien dat we alleen maar te maken hebben met vormen. Steeds veranderlijke vormen?

 

Binnen de mindfulness spreken we van vormen als we het hebben over alles dat buiten onszelf ligt. En met dit alles bedoelen we dan weer, situaties, personen en zelfs ons lichaam. Te vinden in verleden, heden en toekomst.

Voor een groot gedeelte laten wij ons humeur en daarmee ook ons gevoel afhangen van de dingen (vormen) die om ons heen plaatsvinden.

 

Ik zal een voorbeeld noemen van vormen die kunnen voorkomen en waardoor ons gevoel zou kunnen worden beïnvloed.

 

Neem nu vandaag de dag. We leven in een tijd waarin we mogen leven met COVID-19 oftewel Corona. Heb je voor jezelf al eens onderzocht welke gevoelens deze vorm je geeft?

Heel simpel gesteld geeft deze vorm je een goed of een slecht gevoel, misschien soms een beetje van beide.

In de meeste gevallen ervaren mensen een hele reeks aan negatieve gevoelens hierdoor.

Ik weet natuurlijk niet precies hoe jij het ervaart, maar ik kan mij zo voorstellen dat je misschien bang bent om het te krijgen of over te dragen, om iemand waarvan je houdt er aan te verliezen. Je zou je ook beperkt in je vrijheid of eenzaam kunnen voelen. Je kunt je misschien wel opgesloten voelen in je eigen huis of misschien zelfs wel onveilig voelen in de thuissituatie. Of misschien ben je nu ziek en bang dat het ineens omslaat in nog erger dan het al is. Je kunt je zorgen maken over het vaccin of de gevolgen van een vaccinatie paspoort. Al deze voorbeelden, en nog vele meer, kunnen een gevoel van boosheid, angst of verdriet bij je oproepen. Over het algemeen ga je je hier niet lekker van voelen.

 

Maar los je met deze gevoelens de situatie op? Verandert je zo voelen iets aan de vorm?

Nee. Over het algemeen ga je je zelfs slechter voelen omdat je gedachten wensen dat het anders is dan hoe het nu is. Je gaat als het ware tegen de stroom in zwemmen en dit kost energie. Wanneer iets energie kost merk je dat negatieve gedachten gemakkelijker de kop op steken.

 

Ik zei net al dat zelfs je lichaam slechts een vorm is. Voor sommige onder ons is dat lastig te begrijpen omdat ze zich volledig geïdentificeerd voelen met het lichaam. Sommige vinden het zelfs een zweverige opvatting. Nu is mindfulness een behoorlijk aardse benadering van het leven. Het stelt simpel weg dat je lichaam maar een vorm is. En waarom zou je je gevoel van geluk laten afhangen van een al dan niet werkend lichaam? Waarom leg je het geluksgevoel buiten jezelf?

En als het je lukt met je lichaam? Om dat als vorm te zien. Waarom zou je er dan niet voor kiezen dat met elke vorm om je heen te doen?

Je gaat je er ongetwijfeld beter van voelen.

 

Wie je denkt dat je bent, is niet wie je echt bent…

 

In ons dagelijks leven ervaren we allerlei gevoelens en emoties. Soms geven we iemand anders de schuld van deze gevoelens.

 

Een voorbeeld hiervan is, iemand irriteert jou. Jij geeft de ander (zijn/haar gedrag) de schuld van het gevoel van jouw irritatie.

Een collega doet zijn werk niet zoals jij het zou doen. Je irriteert je aan het feit dat jij het gevoel hebt dat hij de kantjes ervan af loopt, terwijl jij zo hard werkt. Zelf zou je het namelijk veel beter kunnen, dan het werk dat hij nu aflevert. Kennelijk heeft hij er nog geen last van ook. En dit laatste irriteert jou zo mogelijk nog meer dan het feit dat hij zijn werk niet goed doet.

In dit voorbeeld geef jij de wereld om jou heen de schuld van een emotie die zich afspeelt in jou (zonder dat de ander zich hiervan bewust is). Je toont je irritatie of boosheid waarna jij jezelf misschien wel weer schuldig gaat voelen of beoordeelt omdat je zo niet had willen doen.

 

Als je bewust zou zijn van wat er allemaal van binnen gebeurt, zou je er anders tegenaan kijken en wellicht ook anders mee omgaan.

Als je bewust bent van wat er vanbinnen speelt, zou je voelen dat je een onvervulde behoefte hebt. Dat jij misschien wenst voor jezelf dat je minder perfectionistisch zou zijn, er gewoon lekker eens de kantjes vanaf zou willen lopen. Misschien zou je voelen dat je moe bent, honger, dorst of een andere behoefte hebt. 

Als je bewust zou zijn van dit alles, zou voor jezelf zorgen een stuk gemakkelijker gaan, zelfs natuurlijk aanvoelen en je humeur een stuk lichter zijn, waardoor je vrolijker door het leven gaat.

 

Maar de meeste mensen reageren op de automatische piloot op situaties. De meeste mensen zijn gewend aan een bepaalde manier van doen, dat ze zich niet afvragen wat er echt gebeurt.

Dat is ze simpelweg nooit geleerd.

 

Als je wilt dat er iets in jou verandert, als je een keuze wilt in hoe je je wenst te voelen, dan is er een manier. Met de training Mindfulness of door middel van een coachingstraject leer je jezelf beter kennen. Als je jezelf beter kent, maak je als vanzelf de juiste keuzes en zorg je met liefde voor jezelf. Als je met liefde voor jezelf zorgt, groeit de liefde voor jezelf waardoor je je zelfverzekerder voelt.

En zeg nou zelf, wie wenst dat niet voor zichzelf (en de ander)